İlk Ödülüm

 

 

 

 

Text Box: 1956 yılının Aralık ayında Çamlıca’da bahçe içinde bir evde doğmuşum. İki yaşındayken babamın görevi gereği Ağrı’nın Taşlıçay kazasına taşınmışız. Oradan da Ünye’ye... 
 
Diyar diyar dolaşmaya devam etmişiz sonra... 
 
1973 yılında İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesine girdim. Finans Bölümünden 1977 yılında dereceyle mezun oldum. 
 
Son sınıfta başladığım Lisansüstü Kurlarından sonra Doktora Kurlarını da tamamlayıp, yeterlilik sınavını vererek Doktora tezimi hazırladım. Ancak iş yaşamıyla akademik kariyer çalışmalarını bir arada yürütemediğimden iş yaşamını seçerek tez sunumu safhasındayken, 1984 yılında Doktora çalışmalarımı bıraktım.
 
Çalışma hayatına 1978'de büyük bir Holdinge bağlı şirketlerden birinde Finansman Şefi olarak başladım. Böylece, şansımın da yardımıyla merdiveni tırmanmaya orta basamaklardan başlamış oldum. Fakat sonrasında o basamakları tırmanmak için şansımın yeterli olduğunu söyleyemem. Beni iş yaşamında tanıyanlar çalışmayı fazlaca seven biri olarak görürler. O zamanlar günün dört saatinin uyumak için yeterli olduğunu, iki kişilik yaşayıp iki kişilik çalışmam gerektiğini düşünürdüm. Tanrıya şükür ki pek de kolay yorulmam.
 
Çok sık iş değiştirdim. Aktarma yapılacak daha iyi özellikte şirketler ve tırmanılacak ilave basamaklar bulma konusunda oldukça başarılı ve şanslıydım çünkü... Çalışma yaşamımı noktalayana dek seçimimi hep büyük holdinglere bağlı olup da yeni organize olmaya başlamış kuruluşlara dönük olarak yaptım. Sistemi kurup oturttuktan sonra görevimin tamamlandığını düşünüyor olmam yanında, tıkır tıkır yürüyen bir işletmenin keyfini sürmekten hoşlanmayan bir kişiliğe sahip oluşum da sık iş değiştirmemde etken oldu sanırım.
 
Üniversiteyi bitirene değin, ne tür bir iş yaşamından ya da hangi tür bir meslekten hoşlandığımı bilmiyordum. İlk iş deneyimimle birlikte mesleğime aşık oldum. Neredeyse on beş yıl boyunca her sabah aynı hevesle gittim işe; yüreğim çarparak, koşa koşa...
 
Bir şirketin finansal yöneticisi olmak, aynı zamanda planlama faaliyetlerini de yürütmek çok zevkli bir iştir. İnsana büyük bir tatmin duygusu verir. Ve işinizi benim kadar seviyorsanız, kendinizi o dünyaya kolayca kaptırır gidersiniz.
 
Benim için de öyle olmuştu. Ta ki oğlum Cankut dünyaya gelene kadar... Kariyer evlilikle bir arada pek güzel yürüyor fakat gerçek anlamda annelik için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Çünkü o minik amipler, parmağınızın ucuyla dokunduktan sonra yavaş yavaş bütün bedeninizi kuşatarak sizi kendi içlerine alıveriyorlar.
 
İş yaşamından aldığım zevki kat kat fazlasıyla annelikten de aldığımı belirtmeliyim. Oğlum büyürken tek bir gün dahi eski iş yaşantımın özlemini duymadım. Açılan bu yeni defter eskisinden çok daha kalın ve doyurucuydu çünkü...
 
Fakat oğlum anne kanatları altından çıkabilmek için çırpınmaya başlama yaşına geldiğinde büyük bir boşluk içinde buldum kendimi. Emeklilerin ve ev hanımlarının uğraşı olan her türlü el sanatlarıyla ilgilendim. Boncuklardan ağaçlar yaptım, elime bir fırça geçirip evde bulduğum her şeyi renkli renkli boyadım, örgüler, dantellerle çekmeceler doldurdum. Ve evde hiçbir şeyi koyacak yer kalmayınca...
 
Yazmak o güne değin hep hayal ettiğim fakat bir türlü başlamaya cesaret edemediğim bir şeydi. Aslında çılgın bir okuyucuyumdur ben... Evin her tarafında, çeşitli işleri yaparken ya da çeşitli ruh hallerindeyken okumak için açık tuttuğum kitaplarım bulunur. Her şeyi okuyarak yaparım. Ama yazmak? 
 
İlk denememe ‘Nüveyre’ ile başladım. Cicianneme yıllar önce verdiğim sözü de yerine getirmiş oluyordum böylece... Nüveyre, konusu nedeniyle çok büyük bir araştırma gerektiriyordu ve ben nasıl roman yazılacağını bilemediğim için ilk kitabımın hazırlanması üç dört yıl kadar sürdü. 
 
Nüveyre için kütüphanelerde araştırma yaparken Kanuni Sultan Süleyman dönemiyle ilgili pek çok veri bulunduğunu görmüş ve bir yandan onları ta toplamış olduğumdan, Nüveyre’nin ardından ikinci romanım ‘Adalı’yı yazdım.
Yazmaya nasıl başlayacağımı bilememiş olmam gibi, kitaplarımı nasıl bastıracağımı da bilmiyor oluşum, üçüncü ve dördüncü kitaplarımı da üst üste bir kenara koymama neden oldu.
 
Nihayet, Remzi Kitapevi postayla göndermiş olduğum kitapların yayınlanması için bir hafta gibi kısa bir zamanda görüşme talebinde bulununca, yazdıklarım kitapçı vitrinlerinde yer almaya başladı. Hatta 'Nüveyre'nin 57 hafta çok satanlar listesinde kalması benim için çok keyifli bir sürprizdi. Ardından diğer romanlarım ve büyük bir keyifle yazdığım senaryolar geldi. 

Bu arada sanal alemin görsel görkemini fark etmiştim. Sunular ve videolar hazırlamaya başladım. Youtube kanalımdaki masallar çocuklar tarafından 5 Milyon izlenince kendimi Masal Uygulamaları dünyasında buldum.
 
İnsanın zevk aldığı işi yapması gerektiğini her zaman savunmuş olan ben, şimdi büyük bir keyifle çocukları mutlu edeceğini umduğum masal videoları hazırlıyorum. 
 
İşte benim tüm yaşam öyküm... 
 
 
Mutlulukla kalın... 
Funda Kalaycıoğlu

Tüm Sayfalar Müziklidir!